Necati GÜLBEYAZ

Yazar: Necati GÜLBEYAZ

Bir zamanlar amcalarım mollu İsmail, Hacı, Halit, Abidin, hartamacılık yaparak gecim sağlamaya karar vermişler.  Konuyu babaları mollu Şevki dedeme açmışlar. “Baba, biz bu yılki fındığı satıp eşek alacağız, hartamacılık yapacağız” demişler. Babaları da: “Tamam yapın oğullarım” demiş. Fındığı sırtlarına alarak Hanyana inmişler, başlamışlar kervan yolu gözlemeye… Biraz bekledikten sonra kervancı dayı birkaç at ve bir kaç eşekle çıkagelmiş. Bizimkiler sevinmiş.  “Dayı, demişler, habu eşekler kaç para?” diye sormuşlar. Adam: “Hele siz ve ben yüklerimizi Giresun’a bir bırakalım, ondan sonra konuşuruz, anlaşırız” demiş. Yola koyulmuşlar. Kervancı dayı elindeki ucu çivili modulu eşeğe bir batırırmış, eşek o acıyla kulaklarını bir yasarmış, biraz hızlı yürürmüş. Adam: “Bakın yeğenlerim, kerata nasıl kulak yasıyor namussuz” dermiş. Bizimkiler de eşek çok iyi diye içlerinden kendi kendilerine sevinirlermiş. 
Giresun’a inmişler. Bizimkiler fındığı satmışlar, adam da yükünü teslim etmiş.  Pazarlığı yapıp eşeği almışlar. İte kaka dayana eşeği köye çıkarmışlar. Eşek yatmış,  kalkmazmış. Biraz beslendikten sonra ağaya kalkmış eşek ve sevinmişler. Hepsi beraber eşeği alıp hartamaya gitmişler. Hartamayı eşeğe yükledikten sonra yola koyulmuşlar. Biraz gittikten sonra eşek yuvarlanmış. Tekrar kaldırmışlar eşeği boş olarak eve getirmişler. Karar vermişler eşeği geri vermeye… Adamın yolunu beklemişler. Adam gelmiş. “Dayı sen bu hasta eşeği bize niye sattın” demişler. Adam da demiş ki: “Bendeyken çok güzel kulak yasıyordu. Eşekten anlamıyordunuz niye eşek almaya kalktınız” demiş ve yoluna devam etmiş. Bizimkiler adamın arkasından baka kalmış. Bir senelik emek boşa gitmiş... 

Anlayana, çok güzel bir gerçek hikaye... Amcalarımdan dinledim.